تماس با ما

نوشته های جدید

مشترک خبرنامه شوید

برای دریافت آخرین مطالب سایت در ایمیل خود عضو خبرنامه شوید

تازه ترین نظرات

بهشت زیر پای مادران است

بهشت زیر پای مادران است
بهشت زیر پای مادران

همگی ما این سخن را شنیده ایم و در واقع مشهور خاص و عام است که : بهشت زیر پای مادران است.در ابتدا و ظاهر این گونه به ذهن می رسد که به صِرف مادر بودن بهشت از آن مادر خواهد بود. اما بهشت مَطَاعِ ارزانی نیست که به این راحتی در اختیار هرکس قرار بگیرد .یک مادر به واقع باید مادر باشد، قطره ای از وجود نامتناهی ذات پروردگار ،پروردگاری که رب است. جَلب کننده تمام منافع برای بندگانش و دَفع کننده تمام مضرات از بندگانش، نیکوترین پرورش دهنده است، رحمتش فراگیر است و تمامی ندارد .
شاید گفته شود همه ی مادرها این گونه اند، همه ی منافع و خوبیها را برای فرزندان خود می خواهند و سعی در دور کردن همه ی مضرات و بدی ها از آنها را دارند ،کودکان شان را با شیره ی جان پرورش می دهند و رَحم و شَفَقَت مادر مثال زدنی است.
مقایسه ی مادر با خداوند صحیح نیست چرا که خداوند که خالق انسانهاست به خوبی میداند نفع و ضرر انسان در چه نهفته است ،لذا با تمام عشقی که به بندگانش دارد با سختیها و مشکلات آنها را می آزماید،چرا که تکامل و سعادت آنها را میخواهد.اما یک مادر چگونه منافعی را برای کودکش می پسندد؟
یک مادر دلسوز سعی می کند هر منفعتی را برای کودکش جلب کندو هر مضرتی را از او دور سازد. به عنوان مثال به کودکش واکسن می زند چرا که می داند او را در برابر بیماری ها مصون می سازد.یک مادر دلسوز مسلمان می داند که : قاری و حافظ قرآن ، در روز قیامت قرآن شفیعش خواهد بود.لذا کودکش را به خواندن و حفظ قرآن تشویق وگاه وادار می کند .
اما با وجود تمام کلاسهای قرآن و وجود کتابهای قرآن در منازل ،وضعیت مسلمانان دگرگون است.مگر همه ی مسلمانان مادری دلسوز که جلب کننده منافع و دفع کننده مضرات باشد ،را ندارند؟ پس چرا همه ی منفعتها از مسلمانان امروزی دور شده است و همه ی مضرات و بلاها به آنان روی آورده است؟ اشکال در کجاست؟
گفتیم که خداوند که خالق انسانهاست نفع و ضرر آنها را بهتر از هر کسی میداند و به همین خاطر قرآن را که دستورالعمل رسیدن به سعادت است را بر ای آنها فرستاده است.اما مشکل اینجاست که ما انسانها در خیلی از موارد به ظواهر امر توجه می کنیم و منفعت راحت و بی دردسر را ترجیح می دهیم.بله حافظ قرآن جایگاهش بهشت است ، پس به همین موضوع بسنده می کنیم و دیگر زحمت درک معانی و مفاهیم قرآنی را به خودمان نمی دهیم و خود و کودکانمان را مُلزم به اجرای اوامر قرآنی نمی دانیم .
کودک از مادر چه می آموزد؟ احترام به قرآن، !! بدون وضو به آن دست نمی زند و آن را حمل نمی کند، زمانی که قرآن خوانده می شود سکوت می کند، زمانی که کودک رُشد کرد ، برای روان خوانی و حفظ قرآن به مراکز مختلف قرآنی می فرستیم و ماه رمضان هم در دوره ی ختم قرآن شرکت می کنیم و فکر می کنیم دیگر تمام شد و انتظار دریافت تمام منافع دنیوی و اخروی را داریم.کودک هم سلسله وار این قضایا را تکرار میکند.
نتیجه: قاری قرآن هستیم اما اخلاق و رفتار قرآنی نداریم،حافظ قرآن هستیم،اما اصولاً حیاتمان قرآنی نیست.
باز هم به ظاهر توجه نکنیم معنی این سخنان این نیست که روخوانی صحیح و حفظ و مرور قرآن ، خوب نیست، بلکه برعکس کاملاً لازم و ضروری است ، واجب است ، عبادت است ، اما یک گزینه ی دیگر نیاز دارد تا انسان در مکتب قرآن به واقع ساخته شود و از منافع و خیر و برکات آن بهره مند گردد و آن گزینه ، فَهم و بکارگیری آیات قرآن در زندگی عملی است.
قرآن دستورالعمل زندگی است . قرآن یک نسخه ی انسان سازی از طرف خداوند خالق انسان است .نسخه ای برای شفای دردهای انسانیت و برای رُشد بشریت در هر زمان و مکان.
تا زمانی که برخورد صحیح با این نسخه ، انجام نشود ، نتیجه ی مطلوب به دست نمی آید. یک نسخه را یا باید صحیح بخوانیم یا از کسی بخواهیم آن را صحیح برایمان بخواند(ترجمه کند). سپس دستورالعمل وارد در نسخه را یا حفظ کنیم و یا مدام یادآوری و مرور کنیم و در آخر به آن دستورات عمل کنیم تا نتیجه ی مطلوب را به دست آوریم.
پس قرآن را باید صحیح بخوانیم یا از کسی بخواهیم خواندن صحیح آن را به ما بیاموزد و آن را برای ما ترجمه کند(عالمان ومفسران) سپس دستوراتش را با حفظ آیاتش حفظ کنیم و یا به طور مستمر و روزانه مرور کنیم و بالاخره این دستورات را در زندگی به کار ببندیم ،تا از نتایج انسان ساز قرآن بهره مند شویم.
اما ما چگونه عمل می کنیم؟
روان خوانی صحیح را با وسواس یاد می گیریم. اما ما که عرب زبان نیستیم تا آن را بفهمیم ، پس به خود وکودکانمان زحمت یاد گیری زبان عربی را نمی دهیم و حتی سراغ معنی آیات هم نمی رویم و به همان صورت آیات را از بَر می کنیم و با قرآن نیز با کمال احترام برخورد می کنیم. اما چون معنا و مفهوم را نمی دانیم از بکار گیری صحیح در می مانیم . در نتیجه تلاوت وحفظ قرآن کمک زیادی به ما نمی کند.
باز هم زود تصمیم نگیریم، ما به این نسخه نیازمندیم. ما بیماریم و برای شفا یافتن فقط این نسخه می تواند ما را یاری کند. تجربه های تاریخ به ما نشان داده است که هیچ مکتب و مذهبی نمی تواند به بشریت کمک کند بغیر از مکتب قرآن ، مذهب اسلام.!!!
پس ما نیازمندیم که رو خوانی صحیح همراه با معنا و مفهوم قرآن را بیاموزیم و دستوراتش را به طور کامل دریافت ،حفظ و عمل کنیم.
باز گردیم به سخن اول، بهشت زیر پای مادران است. مادر چگونه در این راه می تواند انجام وظیفه کند ؟ آیا با فرستادن کودک به مراکز قرآنی وظیفه ی مادر تعطیل می شود ؟
مادر کودکش را چندین ماه زیر قلبش پرورش می دهد، برای سلامتی، طول عمر ، برکت رزق و خوشبختی او در هر لحظه دعا می کند.از ذره ذره ی وجودش او را تغذیه می کند. برای آسایش او خواب را بر خود حرام می کند. سختی طاقت فرسای به دنیا آوردنش را به جان می خرد. و از شیره ی جان ، مکیدن را به او آموزش می دهد!!! کدام مادر است که اولین لحظات شیر خوردن کودکش را فراموش کند ،چقدر تلاش می کند تا کودک موفق به شیر خوردن شود.

بشنو سخنی چو دُرّ وگوهر از دُرّ وگُهَر گرانبهاتر
از قدرت کردگار داور (گویند مرا چوزاد مادر پستان به دهن گرفتن آموخت)
کردم چو به مهد آه و شیون بنشاند مرا بروی دامن
از هر خطرم بداشت ایمن (شب ها بر گاهواره ی من بیدار نشست و خفتن آموخت)
بر رُخ چو بریخت کوکب من دانست زگریه مطلب من
بوسید زمهر غبغب من (لبخند نهاد بر لب من بر غنچه ی گل شکفتن آموخت)
چون دید ضعیف و ناتوانم بر سینه گرفت همچو جانم
بوسید رُخ ولَب و دهانم (یک حرف و دو حرف بر زبانم الفاظ نهاد وگفتن آموخت)
در تر بیتم چه رنجها برد من راحت و او زِمَن جَفَا برد
هنگام مرض زِتَن بلا برد (دستم بگرفت و پا به پا برد تا شیوه ی راه رفتن آموخت) ادیب آزاد

این که همواره کار مادر بوده است تلاش کردن ، پا به پای کودک حرکت کردن ، تمام وقت و سرمایه ی زندگی برای سعادت کودک است ، او که از مادر می آموزد ، پس سخت نیست ، بگذار او شیوه ی صحیح را بیاموزد.
مادر باید تلاش کند روانخوانی قرآن را به خوبی بیاموزد، معنا و مفهوم آن را در حَدِّ توان دریافت کند. آیاتش را حفظ کند و دستوراتش را عملی سازد. اینجاست که وظیفه ی مادری را به انجام می رساند و خود وکودک را طبق نسخه ی انسان ساز قرآن ، در مکتب قرآن ساخته و پرداخته می کند. وآنگاه قدرت و توان مسلمانان را به امید خدا خواهیم دید، چرا که صاحب قرآن وعده داده است که: پیروزی از آنِ مسلمانان است و رستگار و سعادتمند کسی است که در مکتب قرآن ساخته و پرداخته شود و وعده ی او حَقّ است .
و بالاخره بهشت زیر پای مادران است
منبع: سهیلا سعیدیانی

احمد دانایی فر
حروفچــینی: ضیاء الدِّین وسُمَیه (بندر خمیر: ۷/۴/۱۳۹۱)

ممکن است به این موارد نیز علاقه مند باشید:

0 دیدگاه در “بهشت زیر پای مادران است”

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

− 3 = 3